Մռով սարս սգավոր

Ծերացել է Մռով սարս,

Վեհ գագաթն է ճերմակել,

Սիրտը խոցված, դարդերը շատ,

Ծերուկս սև է հագել:

                 * * *

Ախր Մռով սարի դիմաց

Որքան արյուն հեղեղվեց,

Որքան ջահել տղերք ընկան,

Որքան սրտեր կործանվեց:

                  * * *

Ա՜խ,Մռով սար,դու լավ վկա,

Երկրորդ ջարդին հայերի,

Հայեր փոքրիկ լեռնաշխարհի,

Անմեղ Գետաշենի ու Շահումյանի:

                  * * *

Մռով սարս թողինք այնտեղ,

Մշուշների մեջ թաղված

Մնաց թուրքին Շահումյանը,

Մռովի թևի տակ ծվարած:

                  * * *

Դատիր ինքդ, արդար դատով,

Իմ ալեհեր Մռով սար,

Չար թշնամու նենգ արարքը,

Միշտ կհիշվի դարե դար:

 Հեղինակ` Կարինե Թևոսի Եսայան
25. 06. 2012թ.