Իմ ՄՌՈՎ սար, ի՞նչ ես խորհում,
Որդեկորույս հոր նման
Անցավ այսպես 20 գարուն,
Մենք էլ ենք քեզ շատ կարոտել
Տեսնում ենք միշտ երազում,
Դարձել ենք մենք թափառական
Մեր հայրենի տունն ենք ուզում:
Կորցրել ենք քեզ, դարձել ես անհաս
Մեր սիրտը քեզնից չի կտրում՝ իմանաս
Թուրքը եկել է մեր տանն տիրացել,
Երկրե-երկիր մեզ պանդխտացրել:
Հույսով ենք վաղ-ուշ մի գարուն կգա,
Արև կշողա ճերմակ գագաթիդ
Որդիներդ նորից քո գիրկը կգան
Քո տաքուկ կրծքիդ կփարվեն նորից:
Հեղինակ` Կարինե Եսայան

Комментариев нет:
Отправить комментарий